پدافندی فاو


گردان حضرت علی اکبر (ع) در ۶۴/۱۲/۱۸ بعد از برگشت از مرخصی مربوط به عملیات والفجر ۸، در اردوگاه کوثر مستقر گردید. (اردوگاه کوثر: یا همان پارک جنگلی گمبوئه واقع در کیلومتر ۲۰ جاده اهواز – حمیدیه)، یادآور می‌شود در ۶۴/۱۱/۲۷ زمانی که کلیه فرماندهان لشکر سیدالشهداء در فاو برای شناسایی و مقدمات استقرار رفته بودند با شلیک سه موشک از ناوچه‌های عراق حاج علی فضلی فرمانده مجروح شدید و جنگروی معاون دوم لشکر و برادر احسانی‌نژاد رئیس ستاد نیز مجروح می‌شوند و فرماندهی لشکر با برادر کلهر می‌شود.

گردان در این مقطع فعالیت آموزشی خود را در همان اردوگاه انجام داده و در قالب ۳ گروهان پیاده و یک دسته ادوات سازماندهی شد. البته نیروهای قدیمی گردان اغلب به گروهان نصر و دسته ۱ گروهان فتح رفتند. ضمناً دسته ویژه نیز قبل از رفتن به مأموریت منحل شد پس از سازماندهی، گردان در ۶۴/۱/۱۸ غروب به منطقه خسروآباد اعزام و شبانه نیروها آماده عبور از اروند شدند. در اوایل بامداد کار انتقال نیروها با قایق به آن سوی اروند رود پایان یافت و نیروهای گردان در نزدیکی ساحل اروند در کنار یک خاکریز ب شکل مستقر شدند.

روز ۶۴/۱/۲۲ گردان به دو قسمت تقسیم گردید. قسمت اول شامل گروهان فتح بعلاوه یک دسته و نیم از گروهان ظفر بعلاوه نیمی از دسته ادوات و قسمت دوم نیز شامل گروهان نصر بعلاوه یک و نیم دسته از گروهان ظفر بعلاوه نیمی از دسته ادوات می باشد. قسمت اول گردان به وسیله اتومبیل‌های تویوتا به خط پدافندی واقع در شمال شهر فاو انتقال یافت طول خط پدافندی تقریباً ۱۲۰۰ متر بود که از جاده البحار (دریاها) به سمت غرب ادامه داشت و درآنجا تا حد لشکر نجف اشرف می رسد.

شروع خط پدافندی از سمت شرق، معروف به نقطه کنج بود که به صورت شرقی و غربی گسترش یافته و گردان حضرت علی اکبر (ع) در خط پدافندی مستقر شد.

مصادف شدن با دهه بعث که طی آن ماهر العبد الرشید قول بازپس‌گیری فاو را به صدام داده بود که گردان در معرض حمله گسترده و آتش شدید نیروهای عراقی به فاو قرار داشت، شهادت ۷ تن از نیروهای تخریب به فرماندهی شهید مجید رضائی که در حال کاشت مین M19 جلوی خط پدافندی فاو بودن در محدوده گردان، انتقال جعبه‌های مهمات از عقب به خط فاو و احداث کانال تردد پیاده در محدوده غربی خط پدافندی گردان، در آ×رین شب تعویض گروهان‌ فتح یک خط آتش با حمایت توپخانه و کاتیوشا طراحی و نیمه شب اجرا شد حجم آتش گردان و نیروهای اسلام به شدت بالا بود و در خط عراق آتش زیادی برپا شد یکی از بچه‌های گردان هم سخت مجروح و شهید شد (شهید امینی)‌ در طول مدت پدافند چند قناسه چی از گردان و چند خمپاره ۶۰ گردان مدام عراقی‌ها را می‌زدند که تلفات زیادی گرفتند.

قسمت اول گردان ۱۴ روز تا ۶۵/۲/۶ در خط به پدافند مشغول بودند و صبح اول صبح تعویض صورت گرفت بعد از آن قسمت دوم گردان جایگزین قسمت اول شد که قرار بود آنها نیز ۱۵ روز در خط باقی بمانند ولی مدت حضور آنها به علت آمادگی برای عملیات در زیر دریاچه نمک بیشتر از ۳ روز به طول نینجامید و در ۸ اردیبهشت آنها نیز به عقبه گردان بازگشتند. در روز تعویض گردان دو جنگنده خودی اول صبح خط عراق را بمباران کردند که دره‌ای در آن درست شد و موجب شعف کل نیروها شد. قرار بود که گردان سازماندهی شده و برای انجام عملیات در منطقه زیر دریاچه نمک که به جاده‌ای شنی بود برود حتی شناسایی‌ها هم انجام شده و خط حد گردان معلوم گردید ولی مأموریت لغو شد. نیروهای گردان زا لغو عملیات و خروج از منطقه خیلی ناراحت شدند وحتی ناراحتی خود را بروز می‌دادند. قرار شد که گردان از پدافندی فاو برگردد لذا در روز ۹ فروردین کار انتقال نیروها به وسیله قایق به شرق الروند انجام شده و سپس بوسیله اتوبوس و زیر آتش و بمباران شدید نیروها به اردوگاه کوثر منتقل شدند. سپس با توجه به جمع کردن گردان تا عصر روز ۹ فروردین نیروها به پادگان دوکوهه اعزام و در حسینیه تیپ سیدالشهداء مستقر گردیدند.

روز بعد چند تن از نیروهای گردان چادرها را جهت نصب راه‌اندازی به ساحل شرقی دز (پشت سد تنظیمی – منطقه چمگلک) می‌برند و چندی برای تهیه بلیط به شهر رفته‌اند تا گردان به مرخصی برود که خبر رسید گردان برای انجام مأموریت دیگری آماده شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.