پدافندی جزیره در سال ۶۴


درعملیات عاشورای ۳ که در تاریخ ۶۴/۵/۲۵ توسط گردان‌های حضرت علی اصغر (ع)، حضرت قمر بنی هاشم (ع) گردان حضرت قاسم در شمال فکه انجام شد، گردان حضرت علی اکبر (ع) فقط در حد ارکان تشکیل شده بود. پس از عملیات، گردان‌ها به مدت ۱۵ روز به مرخصی رفتند. پس از برگشتن از مرخصی ستون کشی تغییر قرارگاه تاکتیکی از دهستان فتح المبین به قلاجه اسلام آباد غرب انجام شد و پس از ده روز نیروهای تیپ سیدالشهداء از اردوگاه قلاجه مجدداً به دو کوهه مراجعت نمودند و مأموریت پدافندی جزیره مجنون «شمالی» به گردان حضرت علی اکبر (ع) واگذار گردید که برای انجام این ماموریت اقدام به جذب نیرو نمود که از نیروهای بسیجی گردانهای حضرت علی اصغر (ع) و قمر بنی هاشم (ع) به استعداد حدود ۱۰۰ نفر به گردان آمدند.

این نیروها پس از سازماندهی در قالب ۳ گروهان ایثار، جهاد و شهادت و برگزاری میدان تیر در روز تاسوعا در روبروی پادگان دو کوهه که در برگشت با سینه‌زنی و نوحه‌خوانی همراه بود مأموریت پدافندی جزیره را به عهده گرفتند و روز عاشورا ۶۴/۷/۴ که با ۳ دستگاه اتوبوس ساعت ۶:۲۰ صبح به سوی جزیره مجنون اعزام شدند و حدود ظهر در نزدیک اسکله تیپ قمربنی هاشم پیاده کار انتقال نیروها به خط پدافندی ابتدا با چند دستگاه تویوتا و سپس با استفاده از قایق در ۳ پاسگاه به شرح زیر مستقر شدند:

۱) پاسگاه شهید سنجری

۲) پاسگاه شهید کرباسی

۳) پاسگاه شهید ملکی

فرماندهی گروهان ایثار که در پاسگاه شهید سنجری  مستقر شد به عهده حاج حمید پارسا و معاون ایشان سید رسول اعتصامی بودند این گروهان شامل دسته یک: به فرماندهی سید نصرالدین حسینی نسب  و دسته دو: به فرماندهی شهید امرا… بابابزرگی می شد و از جمله نیروهای شاخص آن می توان به شهید معروف خانی اشاره نمود.

فرمانده گروهان جهاد شهید علیرضا آملی بودند و از جمله نیروهای شاخص این گروهان می توان به شهیدحسن یداللهی اشاره نمود.

فرماندهی شهادت را نیز شهید حسن تاجیک بعهده داشت.

نیروها در این مأموریت بر روی پل های شناور که با قطعات پل‌های شناور کوچکتر از جنس یونولیت که با استفاده از چهارچوب فلزی مهار شده و به شکل جزیره‌ای مصنوعی بود به سر می بردند.منطقه به صورت مردابی وسیع پوشیده از نیزار بود که البته وجود آب راه در بین نیزارها کار تردد با قایقها را آسان می کرد.

بر روی قطعات پل شناور سنگرهایی با استفاده از کیسه شن و غیره ساخته شده بود که در هر یک حداکثر ۷ الی ۸ نفر بسر می بردند.

نیروهای گردان در حدود ۴۵ روز در همین خط پدافندی به دفاع مشغول بودند و معمولاً به صورت منظم به نگهبانی می پرداختند البته تعداد نیروهای نگهبان در شب افزایش یافته و در طول روز به وضعیت عادی باز می گشت. در طی خدمت مأموریت گردان، درگیری خاصی بین نیروهای خودی و دشمن روی نداد به استثناء یک درگیری محدود که در یک روز صبح بین نیروهای خودی و دشمن روی داد البته این درگیری از شدت چندانی برخوردار نبود و به تیراندازی دو طرف محدود شد.

در طی دوره پدافندی تلفات نیروی انسانی اعم از شهید و مجروح به گردان وارد نشد و سرانجام نیروها پس از اتمام دوره پدافندی منطقه را به سوی عقب ترک کردند.

نیروهای گردان پس از انتقال به عقب، به اردوگاه روبروی دو کوهه عزیمت نمودند و پس از ۲ یا ۳ روز اقامت، جهت مرخصی به تهران اعزام شدند. البته قبل از اعزام به مرخصی در حدود ۲۰ نفر تسویه حساب نموده و از گردان خارج شدند. این مأموریت در واقع نخستین مأموریت پدافندی گردان بود که با کادر جدید و به فرماندهی حاج حمید تقی‌زاده به منظور انجام سازماندهی گردان انجام می شد و البته این مأموریت در شناسایی و انتخاب نیروها  و کادر گردان موثر بود. مرخصی گردان حدود یک هفته تا ۱۰ روز به طول انجامید و سرانجام نیروهای باقیمانده جهت شرکت در مأموریت بعدی به منطقه اعزام شدند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *