اين روزها قصه ها و غصه هاي اميرالمومنين چقدر خوب خود نمايي مي کنند .
تو کتابهاي تاريخ خونده بوديم که همون کساني که در کنار پيامبر بودند و با دشمنانش مي جنگيدند بعد از چند سال خودشون دشمن اسلام شدند و اميرالمومنين رو تنها گذاشتند تا حضرت علي عليه السلام بيست و پنج سال خون دل بخورد و بعد از آن هم مجبور شود با کساني بجنگد که زماني مدافع او بودند .
امروز به راحتي مي توان معاويه ها را ديد که قرآن را با طراحي هاي عمرو عاص ها به نيزه کرده اند .
امروز به زيبايي مي توان رد پاي عايشه ها را شناخت که در بين مردان مي ايستند و مردم را به شورش دعوت مي کنند و مصداق آيه تبرجن تبرج الجاهليه الاولي شوند .
امروز ياران ديروز امام بخاطر همنشيني با عمر ها و ابوبکر ها و عثمانها و خوردن از سفره آنها و پروار شدن از بخششهاي نامشروع آنها طلحه ها و زبير هايي شده اند که چنان ترس از عدالت اميرالمومنين پيدا کرده اند که فراموش کرده اند که روزي مسلمان بوده اند .
ديروز هم اميرالمومنين سعي کرد از فتنه بپرهيزد و با آرامي با آنها برخورد کند اما خودشان اصرار بر جنگ و فتنه کردند و رفتند به آن جايگاهي که مستحقش بودند .
و امروز هم ....
يعني تاريخ تکرار مي شود ؟
منبع