نقش فناوري اطلاعات در تهديدات امنيتي بينالمللي
جنگ نرم با سلاح فناوري اطلاعاتجنگ و خونريزي، حمله و دفاع، تهديد و هزار واژه ناخوشايند ديگر، با تابش اولين پرتوهاي نور خورشيد به زمين، آغاز و تا آخرين پرتو باقيمانده از آن، ادامه خواهد داشت. سالهاي سال است ميخواهيم دنيا را با امنيت بيشتري همراه کنيم؛ اما ...
انسان نيازمند خواب و خوراک و پوشاک است اما اينها بدون امنيت، طعم زندگي را تلخ و تلخي زندگي را ماندگار ميکند و ماندگاري اين تلخي باعث ناپايداري زندگي ميشود.
هرگاه موضوع امنيت مطرح است، بيدرنگ آنرا در لباسي نظامي مجسم ميکنيم که با قامتي افراشته و با سلاحي مهيب ما را نشانه رفته، اما اين نوع نگاه کمکم در زير همان پرتوهاي آسمان، رنگ باخته و البته بهتر است بگوييم رنگ عوض کرده است.
اگر روزگاري با تير و کمان و روزگاري با توپ و تفنگ، خانه، خانواده و يا حکومتها تهديد ميشدند، امروزه با يک فيلم ميتوان هويت و موجوديت ملتي را زير سوال برد.
رنگ ديگري که در اين روزگار تهديدات به خود گرفته است، حمله به زيرساختهاي بنيادي کشورها است، آنهم نه با ابزار آتشين؛ بلکه با آرامترين روشها و بهسرعت حرکت جريان الکتريسيته. تهديدات الکترونيک در فضاي ديجيتال و دنياي سايبر ميتواند کشورها و ملتهاي امروزي که پايداري خود را بر اساس فناوري اطلاعات بنا کردهاند را بهشدت تهديد کند.
اين ضعف و آسيبپذيري ميتواند ريشه در پايههاي ناپايدار بنايي داشته باشد که هر کشور در لايههاي تصميمگيري خود، آن را بنيان ميگذارد.
دفاع در روزگار ما به دو دسته کلي تقسيم ميشود. دسته اول همان شکل و شمايل قديمي را دارد؛ يعني با سلاح و سرباز و لشکر معنا ميگيرد که آنرا دفاع عامل گويند و با تهديدات عيني و نظامي مقابله ميکند. البته امروزه بسياري از تهديدات و روشهاي حمله ديگر نظامي نيست، بيماريهاي مختلفي که گهگاه توسط کشورهاي صاحب فناوري پزشکي در کشورهاي ديگر شيوع پيدا ميکند، نمونه خوبي براي اين نوع تهديدات هستند.
داشتن برنامهاي براي هماهنگي تمام دستگاههاي اجرايي و دفاعي که بتوانند در مواقع بحران و حتي پيش از آن به مقوله جنگ نرم بپردازند، بيشک اهميتي کمتر از صنايع موشکسازي ندارد و در اين موضوع که آن را دفاع غيرعامل مينامند، بسياري کشورها از جمله کشور ما داراي سازمان و سازماندهي خاصي است و موضوع رايانه و فضاي سايبر نيز از اين قاعده جدا نيست.
به نقل از کليک