چه سبز مي‌شود دلم! چو مي‌کند هواي تو

خـوشـا دلي کـه مي‌تـپـد، همــاره از براي تو

خوشا دلي که جز رضا دمي رضـا نـمي‌شود

در آتش است دم به دم به عشق جانفزاي تو

کبـوتــر دلــم بـبـيـن چـه عـاشقـانه پرکشد

در آسمـــــان آبـــي خــيـــال دلــگـشــاي تو

مـرا بـخــوان بــه درگهت کــه بـيقرار بودنم

تـــمـــام هســتي‌ام «رضا» نثار خاک پاي تو

گُـل ستــاره مي‌دمـد به يادت از دو ديده‌ام

قـسـم بـه حـرمتت رضا، رضاي من رضاي تو

ز مهـــربــاني تو من چه قصه‌ها شنيده‌ام

ز لـطــف بــي‌نـهـايت و ز بخشش و عطاي تو

در انتظار مانـده دل، دل غريـب نسترن

امــيــد آنــکه مي‌رسـد بــه درد مـن دواي تو